Dzwoniec
materace żory Krępy, o długości 14,5 cm; samice szare o zielonkawym odcieniu, samce z żółtozieloną piersią. Młode ptaki brązowawe, w ciemne podłużne kreski. We wszystkich upierzeniach żółta nasada ogona, a w szacie dorosłej żółte lusterko na skrzydle, silny dziób. Środowisko: Lasy, tereny uprawne z drzewami, parki i ogrody. W niektórych miastach zachodniej Europy ptak bardziej powszechny od wróbla. Lęgnie się nawet na werandach w skrzynkach z kwiatami. Na południu także w gajach oliwnych. Lęgi: W lutym dzwoniec jest jednym z pierwszych wyśpiewujących ptaków. Śpiewa na czubku gałęzi, a startując do lotu godowego zamaszyście trzepie skrzydłami. Gniazdo nie jest tak kunsztownie zbudowane jak gniazda większości łuszczaków. Znajduje się ono na wysokości 1,5-2,0 m, w krzakach lub zaroślach. Buduje je samica, ale samiec przynosi część materiału na gniazdo, jeśli akurat nie śpiewa. Składanie jaj zaczyna się w kwietniu, u dzwońców miejskich czasami już w marcu, a pierwsze młode wyfruwają z gniazda w czasie, gdy drzewa pokryje pierwsza zieleń. Samica wysiaduje bardzo wytrwale, samiec śpiewa w pobliżu i co jakiś czas wykonuje swój popisowy lot godowy. Niepokojona kilkakrotnie w czasie wysiadywania jaj samica opuszcza gniazdo i długo dochodzi do siebie. W zniesieniu pięć jaj, wysiadywanie trwa 13-14 dni, podobnie długo pisklęta przebywają w gnieździe. Młode są karmione przeważnie z wola rozmiękłymi nasionami. Rodzice nie usuwają odchodów piskląt, młode oddają kał na brzegu gniazda, tak że z czasem tworzą wokół mocny „murek\". Pod koniec okresu lęgowego samce milkną, niektóre pary przystępują do drugiego lęgu. Dayton D 210 testy
