Jer
Dla każdego kursy językowe Wrocław - najlepsze we Wrocławiu. Przypomina ogólnym wyglądem ziębę. Poza okresem lęgowym występuje często w licznych stadach. Ptaki w locie stale utrzymują ze sobą kontakt wołając „chi-i\". Latem samce mają czarną głowę, samice żółtobrązową. Pierś u samca jest czerwonawa, u samicy gliniastożółta. Niewielki czubek na głowie bywa często nastroszony. W locie widoczny biały kuper. Śpiew to skromne ćwierkanie. Rysunek na str. 149. Środowisko: Wszelkiego typu lasy. Lęgi: Gniazdo położone jest blisko pnia na wysokości 4-5 m; nieco solidniej zbudowane niż gniazdo zięby. Wyprowadzają jeden lęg w roku, w czerwcu; w zniesieniu jest na ogół sześć jaj. Pierwsze lotne młode pokazują się w połowie lipca, stopniowo zbierają się w stada i koczują. Pożywienie: Latem wyłącznie owady. W zimie nasiona, np. dojrzałe, wypadłe z szyszek nasiona świerków. Inne informacje: Jery zimują w Europie Środkowej. Całymi stadami nawiedzają pola po żniwach, a po opadach śniegu są stałymi gośćmi przy karmnikach, gdzie zachowują się dosyć kłótliwie. W marcu, jeszcze na swoich zimowiskach, zmieniają upierzenie na kontrastowe, letnie. Czasami tworzą tak liczne stada, że łamią się pod nimi drzewa. Stada jerów wracają co wieczór na nocleg na te same drzewa i gdy przyciśnie je głód i mróz, zdarza się, że ziemia pod drzewami jest rankiem pokryta martwymi ptakami. Dawniej ptasznicy zakradali się w zimowe noce pod drzewa ze śpiącymi ptakami i strzelali do nich. Informacje o lęgach jerów w Europie Środkowej pojawiają się bardzo rzadko. praca marketing reklama
