Makolągwa
Księgarnia U samca w szacie godowej czoło i pierś są czerwone, u samic brązowawe, grzbiet cynamonowobrązowy. Mniejsze od wróbla - długość ciała 13,5 cm. Latem trzymają się w parach, poza tym okresem w małych gromadkach. W locie utrzymują ze sobą stały kontakt, wołając „tek tek tek\". Ich śpiew brzmi przyjemnie, zawiera ćwierkające i fletowe pasaże. Środowisko: Tereny uprawne z rozproszonymi krzewami i ciernistymi zaroślami, zakrzewienia śródpolne, nieużytki, sady, brzegi lasów, łęgi; unika zarówno wnętrza lasu, jak i terenów bezdrzewnych. Lęgi: Od marca ptaki zajmują terytoria lęgowe i samce zaczynają śpiewać na czubkach gałęzi swoje melodyjne i nieco chwilami trzeszczące, jakby pospiesznie brzmiące piosenki. Czerwona pierś samca widoczna jest teraz w całej krasie. Gniazdo makolągwy leży dość nisko w krzakach i jest solidnie zbudowaną czarką, wyłożoną roślinnym puchem. Mniej więcej co godzinę samiec karmi samicę siedzącą na jajach; oboje karmią młode na wpół dojrzałymi nasionami i niewielką ilością owadów. spływy zorganizowane
