Sójka złowroga
opisy gg Mniejsza od sójki; długość ciała około 30 cm. Ściśle związana z lasem. Lekki, cichy lot z rozłożonym ogonem. Odzywa się chętnie i głośno; nie jest bojażliwa; stale w ruchu i pośpiechu. Słaby dziób; na skrzydłach i ogonie występuje kolor cynamonowoczerwony. Środowisko: Zamieszkuje gęstą tajgę, zimą także północną strefę lasów brzozowych oraz okolice siedzib ludzkich, a nawet jako gość bywa widywana przy karmnikach. Lęgi: W okresie lęgowym śpiew samca przypomina świergotliwy śpiew szpaka; w bezkresnej tajdze nie spełnia on roli przywoływania partnera, lecz służy raczej do zakomunikowania swej partnerce o gotowości do lęgu i wprowadzenia jej w nastrój godowy. Sójki złowrogie zawierają małżeństwa na całe życie. Zakładają gniazda bardzo wcześnie, jeszcze przed stopnieniem śniegu, w kwietniu. Gniazdo znajduje się zwykle na wysokości 2-6 m, w obrośniętych porostami świerkach i jest solidnie zbudowaną, głęboką miseczką, wyściełaną obficie piórkami pardw. W zniesieniu są 3-4 jaja; pisklęta wykluwają się po 16—17 dniach wysiadywania, pod koniec topnienia śniegów i pozostają w gnieździe przez 5 tygodni, a więc niezwykle długo; opuszczają je dopiero w lipcu. W okresie lęgowym sójki są nieufne i milczące. Jablotron
