Szpak
Texas Holdem Bardziej krępy niż kos; długość ciała 22 cm, ciężar 80 g. Zimą i na wiosnę ma wspaniałą szatę wiosenną z perełkami na czarnym, zielonkawo połyskującym tle. W ciągu lata ścierają się szare brzegi piór i całe upierzenie staje się jednolicie czarne. Młode po opuszczeniu gniazda są szarobrązowe. Jesienią wyrastają im początkowo na bokach ciała, a w końcu na szyi i głowie czarne pióra z szarymi brzegami. Szpak po ziemi kroczy pospiesznie, a w locie turkoczącym przybiera kształt trójkąta. Jest bardzo towarzyski i niezbyt płochliwy. Środowisko: Szpak wyszedł obronną ręką z przekształcania naturalnych krajobrazów w rolnicze. Zamieszkuje zielone okolice miast, ogrody, zadrzewienia śródpolne i lasy z dala od siedzib ludzkich. Dopóki szpaki przebywają na swoich terytoriach lęgowych, zbierają się co wieczór na stałych miejscach noclegowych, których trzymają się uparcie, nawet niepokojone. Do tych miejsc noclegowych na budynkach i drzewach, często w sercu milionowych metropolii, przybywają przed zachodem słońca całymi gromadami. Przez całą noc słychać śpiew i „paplaninę\" ptaków. Jesienią stada, powiększone o młode, zbierają się w trzcinach. Dla gospodarzy uprawiających winorośl szpaki są groźnymi szkodnikami, przed którymi bronią się instalując automatyczne moździerze w winnicach. Podpalano też materiały wybuchowe pod drzewami, na których spały szpaki, odtwarzano z kasety śmiertelny krzyk szpaka, a nawet z samolotu sypano truciznę. Fotograf poznań
