Polskie ptactwo

prace licencjackie Bardzo towarzyski; samce z szarym wierzchem głowy (we Włoszech z brązowym) i czarnym krawatem na piersi, który zimą przykrywają szare brzegi piór. Głos: znane wszystkim ćwierkanie. Zwykle przebywa na ziemi, ale stadko wróbli dziobiące w ziemi co chwila zrywa się do lotu i znika w krzakach, aby wkrótce kolejno jeden po drugim wrócić na poprzednie miejsce. Środowisko: Występuje na całym świecie, od Przylądka Północnego po obrzeża pustyń, zawsze w pobliżu zabudowań ludzkich. Unika lasów, a nawet wsi położonych w lesie. Lęgi: Samce tokują przed samicami na ziemi z opuszczonymi skrzydłami, wysoko uniesionym ogonem i z głośnym ćwierkaniem. Kopulacja odbywa się wielokrotnie w odstępach sekundowych, towarzyszy jej także ćwierkanie. Gniazdo jest bezładną kulą, wypełnioną ciepło piórkami, położone w jakiejś szczelinie, na południu także na drzewach lub na ścianach budynków. Zwykle lęgną się w małych koloniach, zdarza się, że kilka gniazd tworzy duży stos wypełniony w środku materiałem wyściółkowym. W roku dwa, często trzy lęgi, od kwietnia do sierpnia. Jeżeli zabierze się samicy jaja przed złożeniem wszystkich, składa następne, czasami do 50 sztuk. „Produkcja\" jaj zostaje przerwana, gdy samica w nieznany nam sposób przekona się, że w zniesieniu znajduje się wystarczająco jaj (4-6) i dopiero wtedy zaczyna je wysiadywać. Wysiadywanie trwa 12-13 dni, pisklęta przebywają w gnieździe około 14 dni. Większość wróbli pozostawia jaja albo pisklęta, jeśli zostaną jakkolwiek zaniepokojone. Młode nie mają puchu pisklęcego, od razu wyrastają im pióra szaty młodocianej. przewierty sterowane